غذايي كم بخورند. نبايد در خوردن شراب افراط كرد يا آبي را خورد كه زلال نيست. بايد سبزيجات، نان تازه، پنير، ماهي تازه و گوشتي كه بيش از يك روز نمانده باشد و ميوه خورد، ولي همه را در حد اعتدال. نيكولو خون گرفتن، نيشتر زدن و قرصهاي مسهل را براي پيشگيري از بيماري توصيه ميكند.
بر اساس اين رساله، براي كمك به بيمار طاعوني سه روش وجود دارد: ((برنامهٴ غذايي، شربتهاي دارويي و جراحي)) و نيكولو به اختصار دربارهٴ هريك از روشها بحث ميكند و دربارهٴ آنچه در قسمت اول از هريك از اين موضوعها گفته نكتههايي را ميافزايد.
فرانچيشينو كُلينيانو
پزشك فلورانسي، كه در سال 1382 رسالهاي در باب طاعون نوشت. اگر او همان فرانچيشي دي كُنيگرانو يا فرانچسكو دا كُلِگرانو باشد، پزشك فلورانسي بوده كه در سالهاي 1364 تا 1368 در دانشگاه فلورانس فلسفه تدريس ميكرده است.
رسالهٴ طاعون او مفصل و تاحدي داراي شيوهٴ مدرسي است، بنابراين هر مسئلهاي با جزئيات مورد بحث قرار گرفته. با اين حال براساس تجربههاي شخصي و بسيار مشروح است.
فرانچيشينو مانند اغلب نويسندگان در زمينهٴ طاعون مطلب را با بحثي در علتهاي پيدايش بيماري آغاز ميكند. از قبيل كسوف و خسوف، ستارگان دنبالهدار و قران كواكب (با نقلقول از جالينوس و ابنسينا). فصلهاي گرم و مرطوب هم به پيدايش بيماري كمك ميكند. او با نويسندگان ديگر، كه پاييز را فصل آغاز اغلب طاعونها ميدانند، موافق نيست، چون هواي سرد و خشك بيماريزا نيست. اگر افراد غذاي بد، علف يا ميوهٴ ناجور بخورند بيشتر در معرض ابتلا به بيماري هستند (نقل از جالينوس و زهراوي). در بحث از جاي مناسب براي مصون ماندن از طاعون، او با نظر اغلب نويسندگان موافق نيست، كه ادعا ميكنند نبايد در نقاط بلند كوهستاني اقامت كرد. او ميگويد زيرزمينها، درهها يا بالاي تپههاي كوچك براي اقامت بهمراتب بهتر از بالاي كوههاست، چون حركت جرمهاي آسماني بالاي كوهها را خيلي راحتتر از نقاط پست آلوده ميكند.
فرانچيشينو فهرست مفصلي از آنچه بايد براي دود دادن شهرها به كار رود عرضه ميكند؛ همچنين فهرستي از نوشيدنيهاي پيشگيريكننده از بيماري و تركيبهاي معطري كه شخص بايد در دست داشته باشد و استنشاق كند تا بتواند در هواي آلوده سالم بماند. نيز فهرست مفصلي از قرصها و شربتها دارد. دملهايي را كه در جريان بيماري ممكن است پديدار شود، با جزئيات دقيق شرح ميدهد. استفاده از فصد، ورزش، خواب زياد و پرهيز از ترس و نگراني را توصيه ميكند. اين كتاب حاوي برخي اشارههاي جالب به دگرگوني روشهاي درماني است،